Tegenpolen trekken elkaar aan, tegenstellingen versterken elkaar. Dat is niet alleen een bekend gegeven, het is tevens een belangrijk bestanddeel van het werk van Evelien de Boer.
Haar schilderijen laten zich lezen als een ontdekkingsreis; al schilderend zijn bepaalde vormen ontstaan. Trefzekere toetsen staan tegenover aarzelende schetslijnen, die soms nog zichtbaar zijn onder transparante verflagen. Deze interactie maakt het werk spannend, terwijl de onderwerpen, mede door hun herkenbaarheid direct aanspreken.

De kracht van het werk schuilt in het constante contrast. Ingetogen tegenover expressief, het zichtbare tegenover het verborgene. Dit wordt tot uitdrukking gebracht in zowel vormentaal als materiaal. Bijvoorbeeld een groffe schelp met een gladde binnenkant. Of een glimmende pruim, die half opengesneden zijn ruwe pit toont. Middels textuurverschillen worden de tegenstellingen nog eens benadrukt.

Evelien de Boer (1972) werkt het liefst met acrylverf op grote houten panelen. Ze schuwt niet de verf te vermengen met structuurpasta of zand. Het materiaal mag levendig zijn, de onderwerpen zijn dat tenslotte ook. Organische vormen zijn levendig, grillig en onvoorspelbaar, maar altijd spannend.
Die spanning in het werk wordt nog vergroot doordat regelmatig gebruik wordt gemaakt van atmosferisch perspectief. De achtergrond is vaak suggestief en dus open voor een eigen interpretatie van de beschouwer.

Wat verder nog opvalt is het explosieve kleurgebruik, met name bij de bloemen. Warme en koude kleuren wisselen elkaar af in een aanstekelijke uitbundigheid van weelderige vormen. Uiteraard kan het werk het best ”in het echt” bekeken worden.
Evelien de Boer exposeert regelmatig en werkt ook in opdracht



tekst: Susan van den Berg